Kosmos

Parker Solar Probe: dlaczego się nie topi?

Parker Solar Probe to amerykańska sonda NASA wystrzelona w 2018 roku, która przelatuje przez zewnętrzną atmosferę Słońca — koronę — i mierzy wiatr słoneczny oraz pola magnetyczne. Osłona cieplna i dokładne ustawienie statku chronią instrumenty, gdy misja bada, dlaczego korona jest znacznie gorętsza od powierzchni Słońca.

Wizja artystyczna sondy Parker Solar Probe obserwującej Słońce.
Wizja artystyczna sondy Parker Solar Probe obserwującej Słońce.
Autor obrazu: NASA/Johns Hopkins APL/Steve Gribben · Source terms · Zobacz źródło obrazu ↗

Najważniejsze informacje

Start
Sierpień 2018
Obszar badań
Korona słoneczna i wiatr słoneczny
Kluczowa ochrona
Osłona cieplna i precyzyjne ustawienie

Parker Solar Probe niesie instrumenty do pomiaru pól i cząstek w stronę słonecznego pieca. Powtarzane przeloty przez koronę badają, jak Słońce uwalnia materię i energię.

Temperatura to nie to samo co przekazywanie ciepła

Cząstki korony mają wysokie energie, ale występują rzadko. Temperatura opisuje ich ruch, natomiast rzeczywiste przekazywanie ciepła zależy także od gęstości. Intensywne światło słoneczne nadal jest niebezpieczne, dlatego Parker potrzebuje osłony cieplnej stale i precyzyjnie skierowanej ku Słońcu.

Dwa długo nierozwiązane pytania

Dlaczego korona jest znacznie gorętsza od widocznej powierzchni i jak przyspiesza wiatr słoneczny? Bezpośrednie pomiary lokalne uzupełniają obserwacje z daleka. „Dotknięcie Słońca” oznacza wejście w jego zewnętrzną atmosferę, a nie lądowanie na stałej powierzchni.

Obrazy aktywności słonecznej używane wspólnie z lokalnymi pomiarami Parkera; nie jest to zewnętrzny autoportret sondy
Obrazy aktywności słonecznej używane wspólnie z lokalnymi pomiarami Parkera; nie jest to zewnętrzny autoportret sondy
Autor obrazu: NASA/SDO/AIA · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Dlaczego wykorzystuje grawitację Wenus?

Statek opuszczający Ziemię ma już jej prędkość orbitalną. Dotarcie na orbitę bliższą Słońcu wymaga zmiany tego ruchu, a nie po prostu skierowania się ku gwieździe. Kolejne asysty przy Wenus stopniowo zmniejszają odległość największego zbliżenia.

Dlaczego ma to znaczenie dla Ziemi?

Wiatr słoneczny i erupcje wpływają na zorze, satelity i łączność. Parker poprawia rozumienie tych zjawisk, lecz nie gwarantuje ostrzeżenia przed każdą burzą. Pomiary bliżej źródła pozwalają sprawdzać konkurencyjne wyjaśnienia.

Źródło modelu 3D

Aplikacja wykorzystuje adaptację modelu Parker Solar Probe NASA autorstwa Visualization Technology Applications and Development (VTAD), zgodnie z wytycznymi NASA dotyczącymi mediów. Model uproszczono, skompresowano i dostosowano do wyświetlania; skala i początkowa orientacja są poglądowe, a nie wyprowadzone z telemetrii.

Ciepłozłota izolacja i ciemnoniebieskie panele ułatwiają rozróżnienie elementów na ekranie, lecz nie są dokładną rekonstrukcją barw. Zachowano białą osłonę cieplną.

Źródła