Selam: een maantje met twee aaneengesloten lobben
Selam is het kleine maantje van Dinkinesh en bestaat zelf uit twee lobben die elkaar raken. De vorm laat zien dat kleine werelden ook door een zachte samenvoeging kunnen ontstaan.
Kerngegevens
- Naam
- Selam
- Draait om
- Dinkinesh
- Bijzonder kenmerk
- Contactdubbelobject
Stel je onze maan voor als twee elkaar rakende aardappels rond een aarde van slechts enkele honderden meters groot. Selam heeft ongeveer zo’n relatie tot Dinkinesh: het is tegelijk een natuurlijke satelliet en een contactdubbelobject waarvan beide lobben samen draaien.
Waarom waren beide lobben niet meteen zichtbaar?
Vanuit sommige hoeken verschuilt de ene lob zich achter de andere. Pas toen Lucy verder langs het systeem vloog, werd de dubbele omtrek duidelijk. Eén silhouet kan een driedimensionaal verhaal verbergen.
Hoe kwamen de lobben samen?
Mogelijk verzamelde materiaal dat Dinkinesh verloor zich in de omgeving en botsten twee klompen later met lage snelheid. Waarom twee ongeveer even grote lobben ontstonden en hun vorm behielden blijft een modelvraag. Beelden begrenzen de geschiedenis, maar spelen haar niet opnieuw af.
Een kleine maan kan het systeem wegen
Omlooptijd en baangrootte geven via de zwaartekracht de totale massa. In combinatie met de vorm volgen dichtheid en inwendige porositeit. Dezelfde natuurwetten gelden voor minuscule en grote systemen.
Wat heeft Selam met onze maan gemeen?
Beide zijn natuurlijke satellieten, ondanks hun totaal andere oorsprong, grootte en omgeving. “Satelliet” beschrijft een baanrelatie, geen vorm: manen hoeven niet rond te zijn.
