Satelity

Metop

Metop, obsługiwany przez europejską organizację EUMETSAT od pierwszego startu w 2006 roku, wspiera globalne prognozy pogody i monitoring klimatu. Oprócz zdjęć chmur mierzy temperaturę i wilgotność na różnych wysokościach atmosfery, odsłaniając strukturę układów pogodowych.

Ilustracja modelu Metop-A/B ze złotą izolacją wielowarstwową i rozłożonym panelem słonecznym
Ilustracja modelu Metop-A/B ze złotą izolacją wielowarstwową i rozłożonym panelem słonecznym
Autor obrazu: NASA · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Najważniejsze informacje

Operator
EUMETSAT
Od
2006
Przeznaczenie
Globalne profile temperatury i wilgotności atmosfery dla prognozowania pogody i monitorowania klimatu

Gdy sprawdzamy poranną prognozę, europejski satelita meteorologiczny może przelatywać w pobliżu biegunów i zbierać świeże dane. Należy do rodziny Metop.

Metop oznacza Meteorological Operational satellite. Pierwsza generacja, opracowana przez EUMETSAT i ESA, obejmowała Metop-A, B i C, wynoszone od 2006 roku na synchroniczne ze Słońcem orbity wysokości około 817 kilometrów.

Ilustracja modelu Metop-A/B ze złotą izolacją wielowarstwową i rozłożonym panelem słonecznym
Ilustracja modelu Metop-A/B ze złotą izolacją wielowarstwową i rozłożonym panelem słonecznym
Autor obrazu: NASA · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Dlaczego przelatuje rano?

Metop przecina równik ku południu około 9:30 czasu lokalnego. Część satelitów NOAA przelatuje po południu. Razem tworzą Initial Joint Polar System (IJPS).

Metop-A wystartował 19 października 2006 roku jako pierwszy europejski operacyjny polarny satelita pogodowy; B dołączył w 2012, a C 7 listopada 2018 roku. Wszystkie trzy przez pewien czas pracowały wspólnie; A wycofano w 2021.

Jak skanuje warstwy atmosfery?

Interferometr podczerwieni IASI analizuje promieniowanie atmosferyczne, aby odtworzyć pionowe profile temperatury i wilgotności, trochę jak rekonstrukcja warstw w badaniu medycznym.

Inne instrumenty mierzą wiatr nad oceanem, ozon oraz obrazy lądu i oceanu, a także przekazują sygnały alarmowe. Stacje naziemne na wysokich szerokościach odbierają dane do przetwarzania i przekazania modelom pogody.

Moduł ładunku Metop-C podczas prób termiczno-próżniowych w dużym symulatorze kosmicznym ESA
Moduł ładunku Metop-C podczas prób termiczno-próżniowych w dużym symulatorze kosmicznym ESA
Autor obrazu: ESA–G. Porter · CC BY-SA 3.0 IGO · Zobacz źródło obrazu ↗

Dlaczego potrzeba wielu satelitów pogodowych?

Jeden satelita polarny nie obserwuje miejsca bez przerwy. Kilka statków przelatujących o różnych porach, połączonych z ciągłym widokiem geostacjonarnym, zapewnia globalne pomiary i szczegółowy monitoring regionów.

Czy wiesz, że…

Metopy pierwszej generacji projektowano na około pięć lat, lecz zwykle działały dłużej. Pierwszy satelita drugiej generacji, Metop-SGA1, wystartował w sierpniu 2025 roku i stopniowo wprowadza obserwacje do służby. Nakładanie misji pozwala porównać kalibrację i zachować długie szeregi danych.

Źródła