Ruimtevaart

Leucus: een omwenteling die een halve maand duurt

Leucus doet ongeveer 446 uur, ruim achttien dagen, over één aswenteling en draait daarmee uitzonderlijk langzaam voor een planetoïde. Lucy kan onderzoeken welke sporen zulke lange dagen en nachten op het oppervlak achterlaten.

Artistieke voorstelling op basis van waarnemingen vanaf de aarde vóór de scheervlucht; geen waargenomen oppervlak.
Artistieke voorstelling op basis van waarnemingen vanaf de aarde vóór de scheervlucht; geen waargenomen oppervlak.
Beeldvermelding: NASA/SwRI Lucy Mission · Source terms · Bron van de afbeelding bekijken ↗

Kerngegevens

Naam
Leucus
Rotatieperiode
Ongeveer 446 uur, 18,6 dagen
Type
D-type Trojaan

Als je Leucus iedere dag zou fotograferen, moest je meer dan twee weken wachten op ongeveer één volledige rotatie. De draaiing om zijn eigen as staat los van de veel grotere baan om de zon.

Hoe verraadt een lichtpunt een trage rotatie?

Bij een onregelmatig lichaam veranderen het zichtbare oppervlak en lichte of donkere gebieden tijdens de draaiing. Terugkerende patronen in een lichtcurve geven de periode; de sterke variatie van Leucus wijst ook op een langgerekte vorm.

Wat doen zulke lange dagen met gesteente?

Langdurige opwarming en afkoeling verschillen van die op snel draaiende objecten. Warmtestraling kan aangeven of het oppervlak uit fijn stof, los puin of steviger materiaal bestaat, zoals zand en massief gesteente ’s nachts anders afkoelen.

Lucy’s instrumentplatform combineert warmtewaarnemingen met beeldvorming
Lucy’s instrumentplatform combineert warmtewaarnemingen met beeldvorming
Beeldvermelding: NASA · Public domain · Bron van de afbeelding bekijken ↗

Waarom draait Leucus zo langzaam?

Vorming, inslagen en langdurige evolutie kunnen allemaal de rotatie beïnvloeden. Alleen de trage draaiing bewijst geen unieke oorzaak. Vergelijking met andere doelen helpt verklaringen uitsluiten zonder een onbewezen botsingsverhaal te verzinnen.

Hoe gaat Lucy hem onderzoeken?

Een scheervlucht staat gepland voor 2028. Vergelijking met mede-D-type Orus test hoe dezelfde spectrale klasse toch verschillende oppervlakken en rotaties kan verbergen. Totdat detailbeelden bestaan, blijft de omslag duidelijk als illustratie aangeduid.

Bronnen