Starlink
Starlink is de breedbandconstellatie van het Amerikaanse SpaceX. Duizenden satellieten in lage banen verbinden afgelegen gebieden, schepen en vliegtuigen; pas gelanceerde groepen kunnen als een opvallende trein aan de hemel verschijnen.
Kerngegevens
- Beheerder
- SpaceX
- Sinds
- 2019
- Doel
- Wereldwijd breedbandinternet via een constellatie in een lage baan om de aarde
Kun je online zijn in afgelegen bergen of op een oceaanschip zonder glasvezel of mobiele masten? Starlink biedt één antwoord: grote aantallen satellieten in lage banen geven signalen door.
SpaceX’ internetconstellatie is het grootste uitgerolde satellietsysteem. In mei 2019 lanceerde een Falcon 9 de eerste zestig satellieten. Inmiddels zijn er duizenden actief; het aantal verandert door lanceringen en afdankingen.
Wat is het?
Starlink-satellieten vliegen vooral rond 550 kilometer hoogte, veel dichterbij dan traditionele geostationaire satellieten. De kortere route vermindert de reistijd van gegevens.
Ze communiceren met grondantennes en gebruiken laserverbindingen tussen satellieten om gegevens direct in de ruimte door te geven. Afgedankte satellieten verlagen hun baan en keren uiteindelijk terug.
Waarvoor wordt het gebruikt?
Starlink levert breedband aan afgelegen dorpen, schepen, vliegtuigen en rampgebieden waar aardse communicatie is uitgevallen. Gebruikers installeren meestal een platte antenne die passerende satellieten automatisch volgt.
Gewone breedband vraagt nog een speciale antenne, maar Starlink ontwikkelt Direct to Cell met mobiele operators. Dat richt zich op basiscommunicatie buiten aardse dekking; mogelijkheden en beschikbaarheid hangen van de lokale operator af.
Zorgen en maatregelen
Grote constellaties hinderen sterrenkunde: weerkaatst zonlicht trekt strepen door lange telescoopbelichtingen. SpaceX testte donkere coating op DarkSat, zonneschermen op VisorSat en aangepaste oriëntatie om reflecties te beperken. Het deelt ook baangegevens met astronomen.
Wist je dit?
Een Starlink-trein ontstaat doordat pas losgelaten satellieten aanvankelijk in nabije banen zitten. Kort na zonsondergang lijken hun reflecties op een parelsnoer. Terwijl ze uit elkaar bewegen en hun werkhoogte bereiken, verdwijnt de trein geleidelijk.
.jpg?uselang=nl){kind=link}
.jpg?uselang=nl){kind=link}