Internationaal ruimtestation (ISS)

Stel je een metalen stad ter grootte van een voetbalveld voor die vele malen sneller dan een vliegtuig overvliegt. Dat is het internationale ruimtestation ISS, het grootste kunstmatige object dat mensen in een baan hebben gebouwd.

Het wordt beheerd door vijf ruimtevaartorganisaties — NASA, Roskosmos, ESA, JAXA en CSA — en vijftien landen namen deel aan bouw en gebruik. Het weegt ongeveer 420 ton en draait circa 400 kilometer boven de aarde.

Beeldvermelding: NASA · Public domain · Bron van de afbeelding bekijken ↗

Wat is het?

De Russische module Zarya werd in november 1998 gelanceerd. In het volgende decennium brachten ruimtevaartuigen modules en zonnepanelen stuk voor stuk omhoog, alsof bouwstenen werden samengevoegd op een voertuig dat 28.000 km/u beweegt. Expeditie 1 arriveerde op 2 november 2000; sindsdien is het station ononderbroken bewoond.

Beeldvermelding: NASA Johnson Space Center · Public domain · Bron van de afbeelding bekijken ↗

Waarvoor wordt het gebruikt?

Het ISS is een laboratorium in microzwaartekracht. Dat betekent niet dat er geen zwaartekracht is: station en bemanning vallen voortdurend samen rond de aarde en lijken daardoor te zweven.

Beeldvermelding: NASA/Bob Hines · Public domain · Bron van de afbeelding bekijken ↗

Astronauten onderzoeken vloeistoffen, vlammen, planten en het menselijk lichaam en testen levensondersteuning en koppelsystemen. Dat helpt toepassingen op aarde en bereidt verdere missies naar maan en Mars voor.

Beeldvermelding: NASA · Public domain · Bron van de afbeelding bekijken ↗

Kunnen we het zien?

Ja, zonder telescoop. Tijdens een gunstige passage lijkt het op een heldere ster die in enkele minuten gelijkmatig door de hemel beweegt. Het draait in ongeveer negentig minuten om de aarde, zodat astronauten dagelijks circa zestien zonsopkomsten en zonsondergangen zien.

Volgens de huidige planning gaat het station rond 2030 buiten dienst, waarna een gecontroleerde terugkeer over een afgelegen oceaangebied volgt.