Satelity

GOES

Satelity GOES amerykańskiej NOAA stale obserwują Ameryki i sąsiednie oceany, śledząc huragany, burze i pożary. Seria rozpoczęła się w 1975 roku; orbita geostacjonarna pozwala tworzyć ciągły zapis zmian pogody nad tym samym obszarem.

Artystyczna wizja satelity serii GOES-R z rozłożonym panelem słonecznym
Artystyczna wizja satelity serii GOES-R z rozłożonym panelem słonecznym
Autor obrazu: NOAA/Lockheed Martin · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Najważniejsze informacje

Operator
NOAA
Od
1975
Przeznaczenie
Ciągłe geostacjonarne monitorowanie obu Ameryk i ostrzeganie przed niebezpieczną pogodą

Jak można śledzić huragan zbliżający się do lądu niemal jak transmisję na żywo? Satelity GOES nieustannie obserwują półkulę zachodnią, pokazując ruch chmur i rozwój burz.

GOES oznacza Geostationary Operational Environmental Satellite. Seria obsługiwana przez NOAA obserwuje obie Ameryki i pobliskie oceany od 1975 roku z wysokości około 35 790 kilometrów nad równikiem.

Wizja artystyczna satelity serii GOES-R z rozłożonym panelem słonecznym
Wizja artystyczna satelity serii GOES-R z rozłożonym panelem słonecznym
Autor obrazu: NOAA/Lockheed Martin · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Dlaczego może stale obserwować to samo miejsce?

Okres i kierunek orbity odpowiadają obrotowi Ziemi, dlatego satelita wygląda na nieruchomy na niebie. Doskonale nadaje się to do obserwacji półkuli, ale daje słaby widok okolic biegunów.

NASA opracowuje i zamawia statki, a NOAA je obsługuje. GOES-1 wystartował 16 października 1975 roku. Wczesne satelity wirowały jak bąki i skanowały powoli; seria GOES-R używa stabilizacji trójosiowej, pozwalającej elastyczniej kierować instrumenty.

Jak widzi błyskawice?

Advanced Baseline Imager (ABI) obserwuje chmury, wilgoć, temperaturę i pożary w kanałach widzialnych i podczerwonych. Geostationary Lightning Mapper (GLM) wykrywa krótkie błyski wewnątrz chmur oraz między chmurami a gruntem, pomagając ocenić szybko nasilające się burze.

Satelity obserwują także Słońce i bliską przestrzeń okołoziemską. Erupcje słoneczne mogą zakłócać radio, statki kosmiczne i sieci energetyczne, dlatego prognozy pogody kosmicznej również są cenne.

Jak obrazy chmur pomagają unikać katastrof?

Pojedynczy obraz pokazuje teraźniejszość, a sekwencja ujawnia ruch i rozwój. Zdjęcia oddalone o kilka minut pokazują zmiany oka huraganu, wierzchołków chmur i dymu. Meteorolodzy łączą je z radarem, stacjami i modelami, aby wydawać ostrzeżenia.

GOES-1 przesłał pierwszy obraz całej tarczy Ziemi 25 października 1975 roku. Od tamtej pory rodzina zarejestrowała niezliczone huragany, burze, pożary i zjawiska wulkaniczne.

Pierwszy obraz całej tarczy Ziemi z GOES-1, 25 października 1975 roku
Pierwszy obraz całej tarczy Ziemi z GOES-1, 25 października 1975 roku
Autor obrazu: NOAA Photo Library · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Czy wiesz, że…

GOES zwykle korzysta z satelitów wschodniego i zachodniego oraz rezerwowych. Okresowe manewry utrzymują ich pozycje. Gdy paliwa ubywa, tryb pracy zmienia się przed podniesieniem statku na orbitę cmentarną.

Źródła