Satelity naukowe
Satelity naukowe wynoszą teleskopy i eksperymenty ponad atmosferę, aby badać gwiazdy, czarne dziury i cząstki kosmiczne. Misje NASA, ESA, Chińskiej Akademii Nauk i innych instytucji wykrywają między innymi ultrafiolet, promieniowanie rentgenowskie i gamma pochłaniane przez ziemską atmosferę.
Najważniejsze informacje
- Operator
- NASA, ESA, Chińska Akademia Nauk oraz inne agencje i instytuty badawcze
- Od
- Od lat 60. XX wieku
- Przeznaczenie
- Astronomia kosmiczna i eksperymenty z fizyki fundamentalnej
Jak wyglądałby Wszechświat ponad atmosferą? Satelity naukowe wynoszą teleskopy, detektory cząstek i eksperymenty, aby badać pochodzenie kosmosu, materię i podstawowe prawa fizyki.
Dlaczego teleskopy trafiają w kosmos?
Atmosfera chroni życie, ale dla astronomów zachowuje się jak ruchome szkło: turbulencje zniekształcają światło gwiazd, a chmury i para wodna je zasłaniają. Pochłania również znaczną część ultrafioletu, promieniowania rentgenowskiego i gamma.
Chroni nas to, lecz uniemożliwia bezpośrednie obserwacje naziemne w tych pasmach. Wyniesienie instrumentów otwiera inne okno na Wszechświat.
Hubble i obserwatoria wysokich energii
Hubble wystartował w kwietniu 1990 roku ze zwierciadłem głównym 2,4 metra. Obserwacje odległych galaktyk i supernowych pomogły zawęzić wiek Wszechświata do około 13,8 miliarda lat i dostarczyły ważnych dowodów przyspieszonej ekspansji.
Wszechświat emituje więcej niż światło widzialne. Chandra bada w promieniach X gorące środowiska wokół czarnych dziur i gwiazd neutronowych, a Fermi śledzi błyski gamma i inne zjawiska wysokoenergetyczne. Różne obserwatoria wspólnie budują pełniejszy obraz.
Chińskie Wukong i Micius
Wukong, czyli Dark Matter Particle Explorer, wystartował w grudniu 2015 roku. Mierzy wysokoenergetyczne promienie kosmiczne i szuka śladów ciemnej materii w nietypowych rozkładach energii cząstek.
Micius, wystrzelony w sierpniu 2016 roku, był pierwszym satelitą eksperymentów nauki kwantowej. Zademonstrował satelitarną dystrybucję klucza kwantowego i przesył splątania kwantowego na duże odległości.
Czy kolory na obrazach kosmosu są prawdziwe?
Niektóre przybliżają barwy widzialne, inne przypisują kolory niewidocznym sygnałom podczerwonym lub rentgenowskim. Pozwala to zrozumieć temperaturę, skład pierwiastkowy lub rozkład energii zamiast wymyślać dane.
- Hubble potrzebował optyki korekcyjnej: po starcie odkryto niewielki błąd zwierciadła głównego. Astronauci zainstalowali urządzenia korekcyjne w 1993 roku.
- Nazwy mają znaczenie: Wukong przywołuje bystrookiego bohatera „Wędrówki na Zachód”, a Micius upamiętnia starożytnego chińskiego filozofa badającego optykę ponad dwa tysiące lat temu.
.jpg?uselang=pl){kind=link}
