Weersatellieten
Weersatellieten meten wolken, zeetemperatuur en de atmosfeer. Polaire satellieten scannen de hele aarde; geostationaire satellieten volgen voortdurend dezelfde regio en laten stormen zich ontwikkelen.
Kerngegevens
- Beheerder
- Nationale weerdiensten, waaronder NOAA en de China Meteorological Administration
- Sinds
- 1960, met TIROS-1
- Doel
- Waarnemingen van atmosfeer en bewolking voor weersverwachtingen en bewaking van gevaarlijk weer
Wie maakt de wolkenbeelden bij een tyfoonverwachting? Weersatellieten volgen voortdurend wolken, temperatuur en waterdamp en helpen tyfoons en zware regen te bewaken.
Er zijn vooral twee groepen: polaire satellieten die de aarde strook voor strook scannen en geostationaire satellieten die steeds dezelfde regio lijken te bekijken.
Twee banen met verschillende sterke punten
Polaire satellieten vliegen op ongeveer 800 kilometer over hoge breedten. Terwijl de aarde draait, scannen opeenvolgende stroken de wereld als een kopieerapparaat. NOAA’s polaire reeks en China’s Fengyun 3 zijn voorbeelden.
Geostationaire satellieten werken op circa 36.000 kilometer en volgen voortdurend een groot gebied. Ze zijn ideaal voor animaties van bewegende stormen; GOES en Fengyun 4 zijn voorbeelden.
Hoe ontstaan wolkenbeelden?
Satellieten maken meer dan gewone foto’s. Instrumenten voor zichtbaar licht meten overdag weerkaatst zonlicht; infraroodkanalen schatten dag en nacht temperaturen van wolkentoppen. Hoge, koude toppen wijzen vaak op sterke convectie.
Kleurrijke nieuwsbeelden combineren vaak bewerkte spectrale banden. De kleuren benadrukken temperatuur, wolkenhoogte of vocht en zijn niet exact wat ogen vanuit de ruimte zouden zien.
Zegt een satelliet precies wanneer het bij mij regent?
Niet alleen. Voorspellers combineren brede satellietwaarnemingen met stations, radar en weerballonnen in numerieke modellen. Satellieten zijn vooral waardevol boven oceaan en afgelegen gebied en tonen grootschalige veranderingen vroeg.
China’s eerste Fengyun-weersatelliet vertrok in 1988. De familie ontwikkelde daarna gecoördineerde polaire en geostationaire waarnemingen voor weersbewaking en rampenwaarschuwing wereldwijd.
Wist je dit?
De sterkste wind zit niet noodzakelijk in het oog van een tyfoon, maar meestal in de omliggende oogwand. Satellietbeelden van oog en wolkenstructuur helpen bepalen of een storm sterker of zwakker wordt.
.jpg?uselang=nl){kind=link}
.jpg?uselang=nl){kind=link}