Satelity geostacjonarne
Satelity geostacjonarne krążą około 35 786 km nad równikiem zgodnie z obrotem Ziemi, dlatego wydają się niemal nieruchome na niebie. Umożliwia to ciągłą łączność, transmisję programów i obserwację pogody. Pierwszy, amerykański Syncom 3, wystartował w 1964 roku.

Najważniejsze informacje
- Operator
- Intelsat oraz krajowe organizacje meteorologiczne i telekomunikacyjne
- Od
- 1964
- Przeznaczenie
- Telewizja, stała łączność satelitarna i ciągłe monitorowanie pogody
Dlaczego antena satelitarna na dachu zwykle pozostaje skierowana w jedną stronę? Często komunikuje się z satelitą geostacjonarnym.
Takie satelity krążą 35 786 kilometrów nad równikiem, zgodnie z kierunkiem i okresem obrotu Ziemi. Dla obserwatora na powierzchni pozostają w tym samym kierunku na niebie i zajmują ograniczony pas pozycji orbitalnych.

Czym jest orbita geostacjonarna?
W 1945 roku Arthur C. Clarke zaproponował w „Wireless World” synchroniczne stacje przekaźnikowe dla globalnej łączności. Dlatego orbitę geostacjonarną nazywa się również orbitą Clarke’a.
Jej okres wynosi 23 godziny, 56 minut i 4 sekundy — jedną dobę gwiazdową. W 1964 roku Syncom 3 stał się pierwszym prawdziwie geostacjonarnym satelitą i pomógł transmitować igrzyska olimpijskie w Tokio.

Do czego służy?
Główne zastosowania to transmisja telewizyjna, stała łączność i obserwacje pogody. Jeden satelita widzi ogromny obszar, a trzy odpowiednio rozmieszczone nad równikiem mogą teoretycznie objąć większość Ziemi poza rejonami polarnymi. Obrazy całej tarczy chmur z Fengyun 4 i GOES powstają właśnie na tej orbicie.

Dlaczego antena może być nieruchoma?
Satelita się porusza, ale jego prędkość kątowa odpowiada obrotowi Ziemi. Antena naziemna nie musi więc stale go śledzić.
Czy można zobaczyć go bez teleskopu? Zwykle nie: satelity geostacjonarne są znacznie dalej i zazwyczaj dużo słabsze od ISS.
Czy wiesz, że…
Grawitacja Słońca i Księżyca zaburza ich ruch, dlatego wymagają okresowych manewrów utrzymania pozycji. Po zakończeniu pracy zwykle podnosi się je na orbitę cmentarną zamiast od razu sprowadzać na Ziemię, zwalniając miejsca operacyjne.

