Kosmos

Makemake: lodowy świat z ukrytym księżycem

Druga po Plutonie pod względem jasności planeta karłowata pasa Kuipera ma silnie odbijającą powierzchnię z lodu metanowego. O odkryciu jej słabego księżyca MK2 poinformowano w 2016 roku. Nazwa Makemake pochodzi od boga-stwórcy z mitologii Rapa Nui.

Artystyczna wizja zimnej, pokrytej kraterami powierzchni Makemake
Artystyczna wizja zimnej, pokrytej kraterami powierzchni Makemake
Autor obrazu: ESO/L. Calçada/Nick Risinger · CC BY 4.0 · Zobacz źródło obrazu ↗

Najważniejsze informacje

Średnica
Około 1430 km
Średnia odległość od Słońca
Około 45,8 au
Okres obiegu
Około 306 lat

Na Makemake Słońce jest oślepiającym punktem nad metanowym lodem o temperaturze setki stopni poniżej zera. Planeta karłowata ma około 1430 kilometrów średnicy i należy do jaśniejszych obiektów Pasa Kuipera. W 2016 roku ogłoszono odkrycie małego księżyca ukrytego w jej blasku.

Jasny odległy świat

Zespół Mike’a Browna odkrył Makemake w Palomar 31 marca 2005 roku; początkowo otrzymała oznaczenie 2005 FY9. Przy jasności około 17 magnitudo jest dostępna dla zaawansowanego sprzętu amatorskiego. Średnia odległość od Słońca wynosi 45,8 au, pełny obieg trwa około 306 lat, a aphelium leży blisko 53 au.

Metanowy lód na powierzchni

Albedo około 0,8 wskazuje na powierzchnię bardzo silnie odbijającą światło. Dominuje na niej lód metanowy, z etanem i pewną ilością azotu. Czerwonawy odcień mogą nadawać związki organiczne powstałe pod wpływem promieniowania. Temperatura wynosi około 30–40 K, czyli mniej więcej −240°C.

Wizja artystyczna zimnej, pokrytej kraterami powierzchni Makemake
Wizja artystyczna zimnej, pokrytej kraterami powierzchni Makemake
Autor obrazu: ESO/L. Calçada/Nick Risinger · CC BY 4.0 · Zobacz źródło obrazu ↗

Skaliste jądro i lodowy płaszcz?

Wnętrza nigdy nie zaobserwowano bezpośrednio. Zakrycia gwiazd i oszacowania gęstości wskazują na zróżnicowany świat skalno-lodowy ze skalistym środkiem, płaszczem z lodu wodnego i szronem z lotnych substancji. Gęstość szacowana na około 1,7 g/cm³ oznacza znaczny udział zarówno skał, jak i lodu. Poniższy schemat używa Plutona jako analogii i nie jest zmierzonym przekrojem Makemake.

Uproszczony model wnętrza z lodu i skał na przykładzie Plutona, pokazujący możliwe warstwy lodowej planety karłowatej
Uproszczony model wnętrza z lodu i skał na przykładzie Plutona, pokazujący możliwe warstwy lodowej planety karłowatej
Autor obrazu: Jcpag2012 · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

MK2, ukryty księżyc

W kwietniu 2016 roku astronomowie ogłosili obecność księżyca na zdjęciach Hubble’a wykonanych rok wcześniej. Oficjalnie oznaczony S/2015 (136472) 1, a nazywany MK2, ma około 175 kilometrów średnicy i jest mniej więcej 1300 razy słabszy od Makemake. Pomiar jego orbity pozwoli lepiej wyznaczyć masę i gęstość głównego ciała.

Zdjęcie Makemake wykonane przez Hubble’a w kwietniu 2015 roku, ze strzałką wskazującą MK2
Zdjęcie Makemake wykonane przez Hubble’a w kwietniu 2015 roku, ze strzałką wskazującą MK2
Autor obrazu: NASA · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Imię z Rapa Nui

Obiekt odkryto krótko po Wielkanocy 2005 roku, dlatego początkowo nosił przydomek Easterbunny. W 2008 roku IAU nadała mu imię Makemake, boga stwórcy ludu Rapa Nui, i uznała go za planetę karłowatą.

Czy jest tam powietrze do oddychania?

Nie. Gaz powstający z sublimacji metanu jest skrajnie rzadki i nie dostarcza tlenu. Słaba grawitacja i zimno uniemożliwiają utrzymanie atmosfery podobnej do ziemskiej. Niebo pozostałoby niemal czarne, a badania wymagałyby zapasu tlenu, ochrony termicznej i uwzględnienia dużych opóźnień łączności.

Czy Makemake czasem „oddycha”?

Zakrycie gwiazdy w 2011 roku nie wykazało globalnej atmosfery podobnej do atmosfery Plutona. Obserwacje teleskopu Webba opisane w 2025 roku wykryły emisję gazowego metanu, co może oznaczać lokalną sublimację, przejściową cienką atmosferę albo aktywność podobną do kometarnej. Potrzebne są dalsze obserwacje.

Widma Makemake z teleskopu Webba w pobliżu 3,3 μm, porównane z modelami metanowej komy i atmosfery związanej grawitacyjnie; są to porównania modeli, a nie obraz atmosfery
Widma Makemake z teleskopu Webba w pobliżu 3,3 μm, porównane z modelami metanowej komy i atmosfery związanej grawitacyjnie; są to porównania modeli, a nie obraz atmosfery
Autor obrazu: Silvia Protopapa et al. · CC BY 4.0 · Zobacz źródło obrazu ↗

Źródła