Satelity

Załogowe statki Sojuz

Sojuz to rosyjski trzyosobowy statek do lotów na stacje na niskiej orbicie i z powrotem. Pierwsza wersja poleciała w Związku Radzieckim w 1967 roku, a konstrukcję wielokrotnie modernizowano. Tylko środkowy moduł lądownika przechodzi z załogą przez atmosferę i ląduje na lądzie.

Sojuz TMA-16 z rozłożonymi panelami słonecznymi zbliża się do ISS
Sojuz TMA-16 z rozłożonymi panelami słonecznymi zbliża się do ISS
Autor obrazu: Expedition 20 Crew / NASA · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Najważniejsze informacje

Operator
Roskosmos; pierwotnie radziecki program kosmiczny
Od
1967
Przeznaczenie
Transport załóg na stacje na niskiej orbicie, w tym Salut, Mir i ISS

Przed startem trzy osoby siedzą w kapsule powrotnej o wnętrzu zbliżonym rozmiarem do kabiny małego samochodu. Dla Sojuza jest to rutyna od dziesięcioleci.

Sojuz, po rosyjsku „związek”, poleciał po raz pierwszy w 1967 roku i jest najdłużej używaną rodziną statków załogowych. Zaprojektowany przez radzieckie biuro OKB-1 i później rozwijany w Rosji nadal przewozi załogi ISS.

Sojuz TMA-09M na Bajkonurze, otoczony zielonymi ramionami serwisowymi
Sojuz TMA-09M na Bajkonurze, otoczony zielonymi ramionami serwisowymi
Autor obrazu: Bill Ingalls / NASA · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Co robią trzy moduły?

Statek ma około siedmiu metrów długości. Przedni moduł orbitalny zapewnia przestrzeń do życia i pracy; środkowy moduł powrotny mieści trzech członków załogi i jako jedyny wraca w całości; tylny moduł serwisowy zawiera silniki, panele słoneczne i wyposażenie.

Tylko kapsuła załogi potrzebuje najcięższej ochrony przy wejściu. Pozostałe moduły odrzuca się wcześniej, zmniejszając masę osłony cieplnej.

Dlaczego jeden pozostaje przy stacji?

Po dostarczeniu załogi Sojuz pozostaje zadokowany jako łódź ratunkowa. Między wycofaniem promów w 2011 a wejściem Crew Dragon do służby w 2020 był jedynym środkiem transportu załogowego do i z ISS.

Sojuz TMA-16 zbliżający się do ISS z rozłożonymi panelami słonecznymi
Sojuz TMA-16 zbliżający się do ISS z rozłożonymi panelami słonecznymi
Autor obrazu: Expedition 20 Crew / NASA · Public domain · Zobacz źródło obrazu ↗

Czy powrót jest wygodny?

Nieszczególnie. Wejście w atmosferę powoduje duże przeciążenia, a następnie spadochrony opuszczają kapsułę ku kazachskiemu stepowi. Małe silniki odpalają tuż nad gruntem, aby zamortyzować przyziemienie, które nadal może przypominać mocne uderzenie.

Jak wczesne wypadki zmieniły konstrukcję?

Sojuz 1 rozbił się po awarii spadochronu w 1967 roku; Sojuz 11 utracił ciśnienie w kabinie przed wejściem w 1971. Późniejsze misje zaostrzyły wymagania dotyczące spadochronów, szczelności i ochrony załogi, w tym skafandrów ciśnieniowych w krytycznych fazach.

Czy system ratunkowy uratował ludzi?

Tak. W 1983 roku odciągnął załogę Sojuza T-10-1 od płonącej rakiety na stanowisku. Systemy awaryjne bezpiecznie sprowadziły też załogę Sojuza MS-10 po anomalii startu w 2018. To ratunkowa lina, której nikt nie chce używać.

Czy wiesz, że…

Układ Sojuza zainspirował Progressa, który usuwa wyposażenie załogi i powrotu, aby przewozić ładunek.

Źródła